[NZ ขั้นรายการ]The poem of life(ไทย)

posted on 22 Apr 2010 19:46 by silver-esp

            มีชีวิต มาได้ สิบหกปี ชีวิตที่ พอกิน พออยู่ได้

อยู่ในเมือง มีห้างเที่ยว มีที่ไป มีเงินใช้ พอประมาณ อยู่ทุกวัน

พบผู้คน มากมาย ซ้ายและขวา ต่างหน้าตา ต่างนิสัย ต่างสีสัน

ได้พูดคุย พัฒนา ความสัมพันธ์ คืนและวัน ผ่านไป ไม่ลืมเลย 

ชีวิตตอน ประถม ช่างราบรื่น การเรียนลื่น การเล่นดี ไม่อยู่เฉย

ไปโรงเรียน ชิวไปวัน เหมือนอย่างเคย ดีจังเว้ย การเป้นเด็ก ในช่วงนี้

จบประถม ก็เริ่มติด เกมออนไลน์ เริ่มสนใจ ในอีกโลก ของPC

นั่งเล่นได้ ทั้งวัน อยู่กับที่ เริ่มปวดฉี่ ปวดขี้ ค่อยลุกไป

มัธยม ผมได้เรียน อยู่โยธิน เค้าว่าถิ่น คนดี มีที่ไหน

พูดคุยกัน ด่าไอ้เชรี่ย ไอ้จังไร ขุดมาใช้ กันแมร่งหมด เลยทีเดียว

โรงเรียนใหม่ ก็ต้องเจอ เพื่อนใหม่ๆ ผมจึงไม่ ค่อยคุ้นเคย ไม่ข้องเกี่ยว

แต่ไม่นาน ก็เข้ากัน อย่างกลมเกลียว ไม่ต้องอยู่ อย่างโดดเดี่ยว อีกต่อไป

ถ้าพูดถึง เรื่องเรียน เรื่องการสอบ เริ่มจะหลุด ออกนอกกรอบ ไม่ไปไหน

ผลการเรียน เริ่มชิบหาย ในทันใด เลยทำให้ โดนพ่อแม่ เทศน์อีกยาว

ปีต่อมา ได้ย้ายห้อง เจอเพื่อนใหม่ เริ่มฝักไฝ่ ในการเล่น เกินจะกล่าว 

Graph ชีวิต เริ่มดิ่งลง ไปยังGround  หลายเรื่องราว ผ่านเข้ามา ให้ได้พบ

ไปต่อยัง ม.3 สุดโหยหา ได้เพื่อนมา มากมาย ไม่รู้จบ

เริ่มพอใจ กับชีวิต ที่มีครบ ไร้คู่คบ แต่ก็ ไม่เสียดาย

AYC ที่ยาวนาน ในเชียงใหม่ ได้ขึ้นไป บนดอย สูงชิบหาย

คุณสี** ขึ้นมาอ้วก เหมือนจะตาย  มีหลากหลาย ความฮา ได้เห็นกัน

ไม่ว่าจะ เล่น Wii กันในห้อง หรือจะต้อง หนีสี** ช่างสุขสันต์

หรือจะส่ง meatspin ให้ทั่วกัน โคตรจะมันส์ กับอีกปี ที่ผ่านไป

ขึ้นม.4 ชีวิต เริ่มเปลี่ยนผัน เพื่อนที่เคย เล่นด้วยกัน หายไปไหน

แต่ก็ได้ เพื่อนใหม่ๆ ทดแทนไป แต่ยังไง ทุกอย่างก็ ไม่เหมือนเดิม

เรียนๆไป ปกติ เหมือนทุกปี มันก็มี บางเรื่อง เข้ามาเสริม

AFS และ ร.ด. มาซํ้าเติม ทำให้เพิ่ม ภาระ อีกมากมาย 

เมื่อถึงคราว ที่ต้อง ตัดสินใจ อนาคต อันยาวไกล มีหลากหลาย

ทางหนึ่งคือ อยู่ไทยต่อ กับเพื่อนตาย หรือยอมหาย ไปเพื่อลุย นิวซีแลน

หลังจากคิด ไตร่ตรอง มาอย่างดี ถ้าไปที ต้องเสีย เกินสามแสน

แต่ก็จะ ได้ไปสู่ The new land ถึงมีแฟน ก็ต้อง จำใจไป

ผลสุดท้าย ผมลงเอย อยู่ที่นี่ ที่ๆมี แต่ฝูงแกะ แม่นํ้าใส

ได้เห็นโลก ในมุมใหม่ อันกว้างไกล  แต่ยังไง ก็ยังไม่ ลืม My Friends^^

edit @ 22 Apr 2010 20:11:04 by Silver_Esp

[NZ life]ตอน: Let's Go Up Town!

posted on 20 Apr 2010 11:59 by silver-esp

ตัวเมืองนั้นอยู่ไม่ไกลจาก รร มากนักเดินแปปเดียวก็ถึงแล้ว...

ที่นี่ก็จะมีร้านขายเสื้อผ้าต่างๆนาๆ แล้วก็มีโรงหนังธนาคาร และร้านอาหารอย่างพอจำเป็นต่อผู้คนในเมืองและอื่นๆอีกมากมาย...

อย่างน้อยก็มี fast food เพียบ..แต่ mcdonald กะ KFc อยู่ชานเมืองหน่อยๆ 

แต่ถ้าจะถามว่ามีห้างมั้ย....ไม่มีครับ!!! 

อันที่จริง...มันก็ไม่มีไรมากหรอกครับ....

เดินไปเดินมานานๆแล้วมันเกิดความโลภของมนุษย์ก็เลยไม่อยากเดินนานหน่ะครับก็เลยมุ่งตรงกลับบ้านหลังจากที่เดินพอเห็นคร่าวๆแล้วทันที..

 

ภาคต่อไปยังไม่เปิดเผยรอต่อไปละกัล.. 

[NZ life]ตอน: Let's Go To School!

posted on 12 Mar 2010 15:43 by silver-esp

และแล้วก็ถึงเวลาที่ผมต้องเผชิญกับด่านที่หินที่สุด...มันก็คือ รร นี่เอง

 

(ในภาพนี้คือใน รร ยามเช้านะครับ) 

วิชาที่ผมเลือกคือ  Drama(การละคร), Math, Environmental Science, English, Computer, และ Sport Studies

หลังจากที่ก้าวเข้ามาในรั้ว รร ความคิดแรกที่เข้ามาในหัวคือ  "เอาไงดีวะไม่รู้จักใครเลย"

โชคดี Ma'te' เด็ก afs ฮังการี่อยู่ด้วยเลยพาไปแนะนำให้ชาวบ้านได้รู้จัก(ไอ้เราก็แอ๊บ Say hi ไปเรื่อย)

หลังจากนั้นก็คือเวลา Form Class ซึ่งจะเป็นเหมือนโฮมรูม เช็คชื่่อตามปกติแต่มีนักเรียนจากต่างระดับมาอยู่ใน form class เดียวกันตั้งแต่ year 9 ไปยัน 13 ซึ่งทำให้เราได้รู้จักเด็กจากชั้นอื่นซึ่งผมคิดว่ามันเป็นระบบที่ดีมาก(แต่สุดท้ายผมก็ทำไรไม่ถูกนั่งอยู่กะที่จนหมดเวลา Form class)

แล้วผมก็ได้ค้นพบว่า...ที่นี่ต้องเดินไปตามห้องเรียนของวิชานั้นๆ ไม่มีอีกแล้วที่จะได้นั่งอืดอยู่ในห้องเดิมทั้งวันแล้วมีอาจานเข้ามาสอน(โห่เซ็งเรย)....แต่มันเซ็งเหมือนกันตรงที่ว่าคุณต้องเดินไปอีกซีกนึงของ รร เพื่อเรียนวิชานี้ แล้วกลับมาตึกเดิมเพื่อเรียนอีกวิชา แล้วเดินไปอีกซีกโลกเพื่อเรียนอีกวิชา(แต่ซักพักก็ชิน)

แต่มีอย่างนึงที่พิเศษที่นี่......ออดคือพระเจ้าที่แม้แต่อาจารย์ก็ต้องยอมปล่อย....เพราะแทบทุกวิชาถ้าออดปุ๊บการสอนจะต้องยุติ นักเรียนจะพุ่งออกไปจากห้องกันหมดทันที...

หลังจากเรียนจบไปสองวิชาก็จะมี พัก(interval) 20 นาที และก็เรียนอีกสองวิชา หลังจากนั้นก็จะเป็นพักกลางวัน(13:20 หิวตายชัก T_T) และก็มาเรียนต่ออีกวิชาแล้วก็เลิกเรียน!(3:10 เย้!!!!)

หลังจากเวลาเลิกเรียนแล้ว...ไม่ต้องหวังหรอกครับว่าจะมีเด็กคนไหนอยู่ที่ รร เพราะมันไม่มี!! ทุกคนแยกย้ายไปเที่ยวต่อไม่ก็กลับบ้าน ไม่ก็เอารถมาซิ่งเล่น(ตูหล่ะอิจฉา T_T)

ผมซึ่งไม่มีทางเลือกมากเลยอยากจะลองเดินเข้าไปในตัวเมืองซะหน่อย....

To be Continue