[NZ ขั้นรายการ]The poem of life(ไทย)
posted on 22 Apr 2010 19:46 by silver-espมีชีวิต มาได้ สิบหกปี ชีวิตที่ พอกิน พออยู่ได้
อยู่ในเมือง มีห้างเที่ยว มีที่ไป มีเงินใช้ พอประมาณ อยู่ทุกวัน
พบผู้คน มากมาย ซ้ายและขวา ต่างหน้าตา ต่างนิสัย ต่างสีสัน
ได้พูดคุย พัฒนา ความสัมพันธ์ คืนและวัน ผ่านไป ไม่ลืมเลย
ชีวิตตอน ประถม ช่างราบรื่น การเรียนลื่น การเล่นดี ไม่อยู่เฉย
ไปโรงเรียน ชิวไปวัน เหมือนอย่างเคย ดีจังเว้ย การเป้นเด็ก ในช่วงนี้
จบประถม ก็เริ่มติด เกมออนไลน์ เริ่มสนใจ ในอีกโลก ของPC
นั่งเล่นได้ ทั้งวัน อยู่กับที่ เริ่มปวดฉี่ ปวดขี้ ค่อยลุกไป
มัธยม ผมได้เรียน อยู่โยธิน เค้าว่าถิ่น คนดี มีที่ไหน
พูดคุยกัน ด่าไอ้เชรี่ย ไอ้จังไร ขุดมาใช้ กันแมร่งหมด เลยทีเดียว
โรงเรียนใหม่ ก็ต้องเจอ เพื่อนใหม่ๆ ผมจึงไม่ ค่อยคุ้นเคย ไม่ข้องเกี่ยว
แต่ไม่นาน ก็เข้ากัน อย่างกลมเกลียว ไม่ต้องอยู่ อย่างโดดเดี่ยว อีกต่อไป
ถ้าพูดถึง เรื่องเรียน เรื่องการสอบ เริ่มจะหลุด ออกนอกกรอบ ไม่ไปไหน
ผลการเรียน เริ่มชิบหาย ในทันใด เลยทำให้ โดนพ่อแม่ เทศน์อีกยาว
ปีต่อมา ได้ย้ายห้อง เจอเพื่อนใหม่ เริ่มฝักไฝ่ ในการเล่น เกินจะกล่าว
Graph ชีวิต เริ่มดิ่งลง ไปยังGround หลายเรื่องราว ผ่านเข้ามา ให้ได้พบ
ไปต่อยัง ม.3 สุดโหยหา ได้เพื่อนมา มากมาย ไม่รู้จบ
เริ่มพอใจ กับชีวิต ที่มีครบ ไร้คู่คบ แต่ก็ ไม่เสียดาย
AYC ที่ยาวนาน ในเชียงใหม่ ได้ขึ้นไป บนดอย สูงชิบหาย
คุณสี** ขึ้นมาอ้วก เหมือนจะตาย มีหลากหลาย ความฮา ได้เห็นกัน
ไม่ว่าจะ เล่น Wii กันในห้อง หรือจะต้อง หนีสี** ช่างสุขสันต์
หรือจะส่ง meatspin ให้ทั่วกัน โคตรจะมันส์ กับอีกปี ที่ผ่านไป
ขึ้นม.4 ชีวิต เริ่มเปลี่ยนผัน เพื่อนที่เคย เล่นด้วยกัน หายไปไหน
แต่ก็ได้ เพื่อนใหม่ๆ ทดแทนไป แต่ยังไง ทุกอย่างก็ ไม่เหมือนเดิม
เรียนๆไป ปกติ เหมือนทุกปี มันก็มี บางเรื่อง เข้ามาเสริม
AFS และ ร.ด. มาซํ้าเติม ทำให้เพิ่ม ภาระ อีกมากมาย
เมื่อถึงคราว ที่ต้อง ตัดสินใจ อนาคต อันยาวไกล มีหลากหลาย
ทางหนึ่งคือ อยู่ไทยต่อ กับเพื่อนตาย หรือยอมหาย ไปเพื่อลุย นิวซีแลน
หลังจากคิด ไตร่ตรอง มาอย่างดี ถ้าไปที ต้องเสีย เกินสามแสน
แต่ก็จะ ได้ไปสู่ The new land ถึงมีแฟน ก็ต้อง จำใจไป
ผลสุดท้าย ผมลงเอย อยู่ที่นี่ ที่ๆมี แต่ฝูงแกะ แม่นํ้าใส
ได้เห็นโลก ในมุมใหม่ อันกว้างไกล แต่ยังไง ก็ยังไม่ ลืม My Friends^^
edit @ 22 Apr 2010 20:11:04 by Silver_Esp
